Acties
Wandelvierdaagse 2012
Verhalen Donderdag
Tweede dag, Schermerroute.
Voordeel van de 45-km loper is dat hij/zij zelfs bij sportcentrum de Hoornse Vaart de wagen voor de deur kan neerzetten. Gevraagd werd om het OV te nemen, maar 6.45 uur aankomst is me te vroeg.
Het zag er naar uit dat het een mooie dag werd. Was mijn Beemsterkaas petje vergeten, daarom een zakdoek om mijn hoofd geknoopt; wat mijn vader altijd deed. Zie hem nog met de aardbeien bezig.
Op de Kippenbrug en daarna kwamen de vergezichten. Kan van het lopen op de dijken geen genoeg krijgen.
Rustenburg was voor de 4-daagse met vlaggetjes versierd; wat aardig!
Deze dag beter de Heerhugowaardroute worden genoemd; gaat precies om die polder en het gelijknamige dorp heen.
Opmerkelijk was al het groen (bomen en struiken) tussen Heerhugowaard en Opdam. Herinner het me als een open, saaie ruimte. Andere jaren kwam het met bakken uit de lucht, precies op die hoogte, maar de voorspelde buien bleven uit.
Elke keer verwonder ik me over de marginale neringdoenden in dat gebied. Nooit eerder was mij het zgn. Rommelparadijs opgevallen. Even verderop blijkt Firma Sijs BV weer verder uitgebreid met ’n schuur of twee.. De vage handel ligt volgens mij nog steeds grotendeels in de buitenlucht. Een bord geeft aan dat er meerder vestigingen zijn. Het arbeidershuisje, waarachter het ooit begon, lijkt in verhouding niet groter dan een erwt.
Bij de rustplaats aan de Langereis was een draaiorgel geplaatst. Vind het lief bedoeld, maar voor dat handje kilometervreters is dat echt niet nodig.
Raak met een wandelaarster in gesprek dat voortduurt tot ver voorbij de Broekerveiling. Ze was medio 80-iger jaren net weg bij een werkkring, dat ik ook goed kende.
Conversaties tussen wandelaar starten net zo gemakkelijk als ze eindigen. Serieuze afrondingen vinden naar mijn weten zelden plaats. Bij de VSM doen zij en ik dat wel; even lekker weer alleen. Maar ik zie weer bekenden o.a. van Beemsterkaas en iemand van vroeger, die ik de laatste jaren vaker tegenkom bij wandelingen.
Verder was het appeltje eitje; geen bijzonderheden, behalve veel knopen in de spieren op de massagetafel. Volgens Nel (van Vuren) was bij iedereen het geval, meer dan gister. Ze pakt mijn benen echt flink aan. Ik kijk uit naar morgen.
Zaandam
Martin Punt